“Znowu chcialam żyć,
Ale znowu umieram i nie wiem co się dzieje ze mną…”
-lost-in-woorld
“Kiedyś pisałam listy,
Myślałam że moja śmierć będzie mieć jakiś wydźwięk.
Będzie czymś istotnym, znaczącym…
Teraz wiem że odejdę po cichu.
Już wiem że mogę to zrobić,
Że odsunęłam od siebie bliskich na tyle,
Że potrafią żyć beze mnie
Mało tego nawet przyzwyczaiłam ich do mojej nieobecności na przyszłość”
- lost-in-woorld
„Przez cały czas było tak, jakby żyły w niej dwie osoby. Lubiła się podobać, lubiła przyciągać wzrok, ale nienawidziła być w centrum uwagi. Lubiła być jak wiatr. Niewidoczna, ale odczuwalna. Delikatna i niszczycielska.”
„Mieszka u mnie paranoik”
Też masz takie dni, gdy wszystko Cię przytłacza i jedyne czego pragniesz to uciec jak najdalej stąd?
“Czasami wszystko, co możesz zrobić, to leżeć w łóżku i mieć nadzieję, że zaśniesz, zanim się rozpadniesz.”—
“Znienawidziłam weekendy, odkąd każdy wiąże się tylko z alkoholem i psychicznym wyżywaniem się na mnie…” ~ lost-in-woorld
“W pewnym momencie nie wiedziałem już, kim jestem. Nie miałem zielonego pojęcia, czy lubię to czy tamto, czy wolę przebywać z takimi ludźmi czy z innymi. Nie znałem siebie kompletnie. Nie wiedziałem, co sprawia mi przyjemność. Nie wiedziałem co mam robić w życiu. Nie potrafiłem się określić.”— Włodek Markowicz “Kropki”
ordinary-world-of-ordinary-girl:
“Po prostu nie jestem kogoś ulubioną osobą, nie jestem tym pieprzonym pierwszym wyborem. Ludzie mówią mi, że wiele dla nich znacze, ale ja wiem, że zawsze znajdzie się osoba, którą wybiorą i to nie będę ja.”— Hey princess, I’m an asshole.
“Słońce w mym życiu zachodziło wiele razy, ale tym razem to koniec”.
~lost-in-woorld